ATA’NIN İZİNDE

Ve yelkovan ATA için dönmeyi bıraktı. Onun için bir daha saat ilerlemeyecek, zaman üstüne işlemeyecekti.

Herkesi bulan hazin son onu da bulmuş sevenlerini ardında hüzünle bırakmıştı. Fakat bu son asla noktaya dönüşmedi. ATA’nın varlığı o yokken bile silinmeden daimi kaldı. Belki de  çocukken yaşadığımız ilk hüzündü. Yüzlerde acı yerine tebessüm içeren bir hüzün. Yalnız kalışın değil yanında olmayışın hüzünü.

Çünkü ATA her yerdeydi. Duvarlarda, okul bahçelerinde, en önemlisi de bir avuç büyüklüğünde olan kalplerdeydi. Millet onun yokluğunda kendini boşlukta hissetse de o kalplerde olan sıcaklık asla soğumadı.
Aksine; sevgiyle, hasretle, sabırla
günden güne daha fazla arttı. Ve bugün o sıcaklık kavurucu bir hal alarak yüreklere düştü. Saat ise bugün hep dokuzu beş geçti. Kasım ayının soğukluğu insanların yüreğinde ki yangına tesir etmezken bir vaveyla yükseldi ATA’nın ayak bastığı topraklarda. Ve o an millet, yalnız olmadığının farkına vardı.

O, yanımızdaydı. Hiçbir zaman olmadığı gibi bugün de bizi yalnız bırakmamıştı. Sanki tek bayrak altında toplanan aziz milleti tebessümler içinde izliyordu. Öylesine safderun gözüküyordu ki zihinlerin üzerine çöken karanlık, adeta onun gözlerinin mavisinde yitiyordu.

Bu, onun fotoğraflarında ki içtenlikten hissediliyordu. Belki de görülmeden hissetmenin ilk örneklerinden, dokunmadan sevilen ilk insanlardandı. O geceleri aydınlık kılan ve daimi olan tek ışıktı.

Ve bizler onun ışığı altında ki siluetleriz. Onun izinde, onun zihniyetinde adım adım asıl benliğimize ulaşıyoruz. Sen, ben, o… Fark etmez. Biz tek bir milletiz ve bunu sağlayanda ışığına gölge uğramamış olan ATA’dır.

Ve Ben Mustafa Kemal’in kızıyım!

Doğru kabul edileni değil. Kendi doğrumu bulmak için bambaşka bir çabaya girerim.  Neye inandığımın bilincinde olur, ülkemde kadına değer vermeyen karışmış zihinleri gerçekliğe çağırırım. Bilinçsiz bir anne olup gelecek için bilinçsiz tohumlar yerine, bilinçli bir anne olup gelecekte tomurcuklanarak koca bir çınar olacak fidanlar bırakırım yeryüzüne.

Ben, pes etmem.
Ben, boyun eğmem.
Çünkü ben, Eşitliği getiren bir Ata’nın kızıyım! Onun izindeyim ve onun izinde olmaya devam edeceğim.

Ve Ben Mustafa Kemal’in oğluyum!

Gelecek için çalışıp, ileride çocuklarının cebine bir simit parası koyamayan nesillerin yinelenmemesi için uğraşırım. Kendi çıkarlarımdan çok vatan için adım atarım ve geçmişin izlerini üstümden silkelemem.
Ben, pes etmem.
Ben, unutmam.
Ne kurtuluş mücadelesi veren atalarımı, ne de vatan uğruna kan dökmüş şehitleri.

Çünkü ben, “Mevzubahis vatansa gerisi teferruattır.” diyen bir Ata’nın oğluyum. Onun izindeyim ve onun izinde olmaya devam edeceğim.

Ve Biz Mustafa Kemal’in çocuklarıyız!

Tüm karayı titretecek güçte, son nefesimize kadar kallavi güçlere sesleniriz. Türk milletinin öncülüğünde öyle bir önder vardır ki, hiçbir kuvvet yetmez dağıtmaya, parçalamaya. Bizler, vatan için, bayrak için, millet için varız.

Biz, pes etmeyiz.
Biz, savaşırız.

Çünkü biz, ulu önder Mustafa Kemal Atatürk’ün çocuklarıyız. İstiklal için, hürriyet için her daim biriz. Bizi yalnız bırakmayan bir ATA’nın kurtuluşa yemin etmiş evlatlarıyız.

ÖZLEM VE SAYGIYLA…

“Türk vatanı bizlere bir emanettir.

Zeynep Yıldız – 11/A

Sibel Gezgeç – 11/B

ATA’NIN İZİNDE” için bir yorum

  • 10 Kasım 2017 tarihinde, saat 10:04
    Permalink

    Tebrik ederim haleti Ruhiyetinizin yansıdığı bu yazı geleceğe emanete sahip çıkacağınızın göstergesi elinize kaleminize sağlık…

    Yanıtla

Mehmet kahya için bir cevap yazın Cevabı iptal et

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir